Panie Boże,
wybacz mi, że czuję się trochę zagubiony,
wybacz mi, że nie umiem sam określić swoich uczuć,
wybacz mi, że zapomniałem trochę o co mi chodziło,
wybacz mi, że zbyt szybko przesuwam granicę tajemnicy istnienia,
wybacz mi, że omijam teraźniejszość,
wybacz mi, że nie zawsze myślę we właściwy sposób,
wybacz mi, że czasem brakuje mi słów,
wybacz mi, że często ulegam słodkiemu nienasyceniu,
wybacz mi, że zbyt często pragnę poczuć zapach róży,
wybacz mi, że tu jestem,
wybacz mi, że czasem robię źle...
wybacz mi moje wątpliwości czy umiem wybierać właściwie,
wybacz mi moje niezdecydowanie,
wybacz mi, że czasem inaczej projektuję przyszłość,
wybacz mi, że brakuje mi dźwięku metafizyki w tym bliskim mi głosie,
wybacz mi za długi sen,
wybacz mi moją bezczynność,
wybacz mi te wszystkie błędy, których mogłem uniknąć, a które doprowadziły do zatracenia sensu,
wybacz mi błędy młodości,
wybacz mi moje stracone szanse na normalne życie,
wybacz mi chwile zwątpienia i stawiania zbyt wielu pytań...
I choć muszę Cię przepraszać za całe zło wyrządzone innym ludziom i sobie, to mimo wszystko dziękuję Ci... za to, że mogę Cię jeszcze przepraszać.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz